- Aftur á forsíðu
Jæja, þá held ég af stað í mitt fyrsta tónleikaferðalag. Næstu 20 dagana mun ég vera í föruneyti FM Belfast sem gítarhetja. Aðrir í föruneytinu eru DJ Árni, Árni Vilson, Grímur A., Lóalóa og Örvar Þ.S.
Ferðin hófst á Leifstöð þar sem fyrsti óvinur dagsins mætti okkur, yfirvigtardraugurinn, en við borguðum samviskusamlega okkar skuld og sögðum;
„Við fljúgum sko aldrei aftur með þessu flugfélagi!“
Þá öskraði afgreiðsludaman;
„Haha! Þið komist ekki hjá því! Við eigum þetta fokkin land!!!“
Á Leifstöð hitti flugan Utanríkisráðherra. Árni Vilson spurði hann spjörunum úr um gengisfall krónunnar, sjálfur hafði Árni aldrei heyrt minnst á það en Össur leit bara á Grím og sagði;
„Lifi byltingin!“
Við mellulentum í Kaupmannahöfn, og þar kíkti ég til Kristjaníu í leit að Shawarma! En þetta litla þorp er alltíeinu orðið að draugabæ og svartklæddir fulltrúar hassdraugsins ráða þar ríkjum. Ég var því fjótur að koma mér þaðan.
Á Kastrup borðuðum við fullt af asískum mat sem að Dani framreiddi og bláeygður arískur Persi afgreiddi. Þetta minnti mig á kvikmyndina Persepolis enda er ég nýbúinn að horfa á hana. Það næsta sem minnti mig á þá mynd var Parísar flugvöllurinn sem við lentum á Orly Sud en þar hefst og endar sagan.
Á Orly bættust gógópíur við föruneytið. Þverflautuleikona og frönskutúlkur! Fyrsta verkefni túlksins og „næstum því Séð og Heyrt stúlkunnar“ var að spjalla við Elvis. Hann er einhver dónalegasti næturvörður sem að myrkið getur mögulega þolað. Það var eftir margra tíma flug og fleiri stunda keyrslu sem að Elvis sagði bara,
„Il faut sortir“
En það þýðir;
„Fokk jú og drullið ykkur út!“
Elvis var semsagt annar óvinur dagsins.
Eftir þessa miklu höfnun tók við Blackberry og GPS maraþon til þess að finna næsta hótel, eftir tólf símtöl svaraði japönsk-frönsk kattakona.
Þessi fallega felin (lat: felix) vera bauð okkur nokkur mótelherbergi í tíu mínútna fjarlægð. Konan tók á móti okkur í kattarham fyrir utan hótelið og það var ekki fyrr enn eftir flautukonsert eftir Debussy í boði Eygló sem að kisan breytist í fullvaxta konu. Konan sagði bara til skiptis;
„Bon soir“ og „Merci“
Á meðan hún rétti okkur lyklana. En einsog í öllum ævintýrum er allt þegar þrennt er. Því útnefni ég þriðja óvin dagsins, reiðina í sjálfinu. Reiðin getur stafað af biturð út í náungann, yfirvigt eða jafnvel frönskum Elvis. Það er fyrsta deginum ljósara að Feliné (nafngift höfundar á kattarkonunni) er engill dagsins og hún yfirbugaði þriðja óvinin, reiðina, vegna þess að undir lok kvöldins þegar við fórum að sofa lögðust allir með bros á vör, enda höfðu við skilið reiðina eftir hjá Elvis.
-Unnsteinn
